Chłodnik

Upał, upał, upał. Nikt nie pamięta takich temperatur. Termometry oszalały, to nie jest całkiem normalne, żeby słupek rtęci pokazywał 36 stopni w cieniu. Ratujemy się w każdy możliwy sposób.  Ale nie ma co narzekać, przyjdą jeszcze zimne, mroźne dni kiedy wszyscy z rozrzewnienie będą wspominać lato.

A co można podać na obiad w taki gorąc, zwłaszcza gdy na obiedzie pojawia się osiem osób? Tylko chłodnik.

Muszę przyznać, że nie jestem jego zbytnim fanem. W moim rodzinnym domu nigdy nie pojawiał się na stole, ale tradycje trzeba zmieniać. A po wielkiej improwizacji pojawił się całkiem niezły efekt.

Oczywiście, proporcje podaję "na oko" - tu każdy ma wielkie pole do popisu.  

Chłodnik

Składniki:

* 1 litr maślanki,

* 1 opakowanie zsiadłego mleka lub jogurtu naturalnego  (albo greckiego),

* 2 pęczki rzodkiewek,

* 2-3 ząbki czosnku,

* pęczek szczypiorku,

* pęczek koperku,

* dwa świeże ogórki,

* buraczki - u mnie marynowane,

* odrobina koncentratu buraczanego,
* sól, pieprz, 
* opcjonalnie sok z cytryny i odrobina cukru,
* jajka na twardo.

Rzodkiewki umyć i pokroić drobniutko. Posiekać koper i szczypiorek. Czosnek przecisnąć przez praskę.

Ogórki obrać - wydrążyć pestki jeśli są duże i zetrzeć na tarce na grubszych oczkach.

Buraczki również pokroić drobniutko. Ja dodałam marynowane, więc jednocześnie mój chłodnik stał się ostrzejszy w smaku. Przy zastosowaniu gotowanych buraków, można dodać trochę soku z cytryny.

Maślankę wymieszać z mlekiem, połączyć z resztą składników i doprawić do smaku. Podawać z jajkiem na twardo.

Sałatka z bobu - dla cierpliwych

Dla cierpliwych - bo trzeba anielskiej cierpliwości żeby obrać z łupinek cały kilogram ugotowanych ziaren bobu. Najlepiej poszukać sobie jakiegoś pomocnika albo nawet dwóch. 

Reszta roboty to już naprawdę drobiazg w porównaniu z przygotowaniem bobu. Nie powinien być zbyt dojrzały, żeby ziarna w czasie obierania nie rozleciały się całkiem, bo wtedy będzie się nadawał tylko na pastę.

Sałatka z bobu

Składniki:

* 1 kg bobu,

* kilka kromek bułki pszennej lub chleba tostowego.

* kilka plasterków boczku wędzonego,

* świeży koper,

* sól, pieprz, 

* sok z cytryny,

* oliwa.

Bób ugotować w osolonym wrzątku, powinien jednak nie być zbyt miękki. Boczek pokroić w kostkę i przesmażyć lekko.

Bułkę (tosty) obrać ze skórki i pokruszyć. Następnie również delikatnie podsmażyć na suchej patelni na chrupiące "grzaneczki".

 Składniki wymieszać, doprawić solą, pieprzem, sokiem z cytryny i oliwą. Dodać posiekany koperek. Posypać prażoną cebulką.

Pulled pork - czyli szarpana wieprzowina

Szarpana, rozrywana jak kto woli (w dowolnym tłumaczeniu) wieprzowina - bardzo ciekawy projekt. Nie wymaga wielkiego zachodu. Właściwie mięso można doprawić w dowolny sposób, dokładnie według swojego smaku i pomysłu. Jedno jest tylko w tym przepisie uciążliwe - czas oczekiwania.

Cały sekret przygotowania mięsa to wielogodzinne pieczenie w stosunkowo niskiej temperaturze. Wprawdzie w tzw. międzyczasie można po prostu włączyć piekarnik i pójść do kina i na spacer, ale za pierwszym razem zaglądałam do mięsa co godzinę z niedowierzaniem. Nie wspomnę już o piekarniku, który pracował około 8 godzin bez przerwy.

Pulled pork - szarpana wieprzowina

Składniki:

* 2 kg łopatki wieprzowej

* marynata - w mojej wersji:

* 0,25 szkl. oleju rzepakowego,

* kilka łyżek sosu sojowo-grzybowego,

* 2 roztarte ząbki czosnku,

* sól,

* chili,

* wędzona papryka,

* majeranek.

Składniki marynaty dokładnie wymieszać i natrzeć nią mięso, a następnie całość ulokować w misce, przykryć folią aluminiową i włożyć do lodówki najlepiej na całą noc.

Rano nagrzać piekarnik do temperatury 100 stopni Celsjusza. Mięso ułożyć w naczyniu żaroodpornym z przykrywą i spokojnie piec przez około 8 godzin - osiem to nie pomyłka. Pod koniec, jeśli mięso się nie zrumieni, można zdjąć pokrywę i  jeszcze chwilę podpiec. Mięso jest wbrew pozorom chude, łącznie z sosem który powstaje w trakcie obróbki cieplnej.  

Kolejny sekret to sposób podania gotowego mięsa, którego nie kroimy nożem. Potrzebne nam są dwa widelce, którymi po prostu puc mięsa jest "rozszarpywany".   

Rolada biszkoptowa z truskawkami

Do rolady biszkoptowej podchodziłam kilka razy. Na początku niestety dysponowałam piecykiem gazowym. Każde ciasto przypalało się od spodu a na wierzchu pozostawało surowe. O pieczeniu biszkoptów nie było mowy.

Biszkoptowy eksperyment rozpoczęłam po zakupie nowej kuchenki z elektrycznym piekarnikiem. Zaczęłam od biszkoptów na ciasta i torty. Na lekką roladę nie mogłam się odważyć. Ale już po pierwszej wiedziałam, że będę eksperymentować z rożnymi dodatkami. Dziś rolada z bitą śmietaną i truskawkami, chociaż na zdjęciach wyszły jakieś blade, mało truskawkowe.   

Rolada biszkoptowa z truskawkami

Składniki:

* 4 jajka,

* niepełna szklanka cukru,

* niepełna szklanka mąki pszennej,

* 1 łyżeczka proszku do pieczenia,

* odrobina soli, 

* kilka kropli aromatu,

* 0,5 l śmietanki kremówki (30-36%) + ew. smietan-fix,

* truskawki (lub inne owoce sezonowe).

Na początek ubić na sztywno pianę z białek z odrobiną soli, dodając powoli cukier pod koniec ubijania. Następnie cały czas ubijając dodawać po 1 żółtku. Do ubitej masy przesiać mąkę z proszkiem do pieczenia i dodać aromat. Początek szybki i prosty, teraz jest więcej zabawy, ale warto. 

Formę jak największą i płaską – ja używam po prostu blachy z piekarnika – wyłożyć papierem do pieczenia i na to wylać ciasto biszkoptowe. Wyrównać powierzchnię i piec w temperaturze 180 stopni jakieś 15-20 minut. 

Ważne jest aby się upiekło także od spodu. Jeśli się za bardzo pofałduje to nic nie szkodzi. I najważniejszy punkt - cienką ściereczkę bawełnianą zmoczyć w zimnej wodzie i porządnie wycisnąć. Musi być wilgotna. Blachę wyjąć w piekarnika i zsunąć ciasto razem z papierem na blat. 

Teraz ciasto przykryć wilgotną ściereczką a następnie chwytając na rogi papieru i ściereczkę, przełożyć energicznym ruchem ciasto na drugą stronę i odlepić papier. Ciasto zwinąć ciasno w roladę razem ze ściereczką i odstawić żeby wystygło. 

Śmietanę ubić na sztywno z dodatkiem śmietan-fixu i cukru. Wystudzone ciasto rozwinąć, posmarować bitą śmietaną, posypać owocami (moje truskawki jakoś blado wyszły na zdjęciu) i ponownie zrolować. 

Krem pomidorowy z pieczoną papryką i naleśnikowymi kluseczkami

No i znów się nazbierało materiału. Najważniejsze, że jest trochę zdjęć. Ostatnio w naszym domu odbyło się jubileuszowe przyjęcie z okazji 85 urodzin mojej Mamy. Długo zastanawiałam się nad menu a nie było to łatwe. Zależało mi żeby dania były eleganckie i odświętne ale jednocześnie niezbyt wyszukane i wydumane ze względu na gusta zgromadzonych gości.

Postanowiłam przygotować zupę krem, ale inną niż na poprzednich zjazdach rodzinnych. Był już krem z pieczonych pomidorów, krem z zielonego groszku, krem buraczany. Teraz przyszła kolej na krem pomidorowy z dodatkiem pieczonej papryki. Oczywiście musiał powstać solidny gar zupy, żeby zaspokoić głód dwudziestu osób, ale postaram się chociaż w przybliżeniu podać składniki na mniejszą porcję. Do tego kluseczki z zielonych naleśników - z dodatkiem świeżego koperku i natki. 

Zupa krem z pomidorów i pieczonej papryki  

Składniki:

* 2 cebule,

* 2 ząbki czosnku,

* marchew,

* pietruszka,

* 2 puszki pomidorów krojonych,

* 1 opakowanie przecieru pomidorowego (około 0,5 l),

* sól, pieprz, chili, odrobina cukru,

* śmietana,

* ciasto naleśnikowe + koperek i natka.

Najlepiej zacząć od przygotowania papryki. Dokładny przepis podałam 26 sierpnia 2013 r. przy okazji sałatki z pieczonej papryki. W skrócie należy ją włożyć do mocno rozgrzanego piekarnika - najlepiej na górną półkę z włączonym termoobiegiem i po prostu czekać, aż skórka się mocno przypiecze. Następnie przykryć szczelnie folią aluminiową lub umieścić w reklamówce i dać jej chwilę odpocząć. Po 10 minutach, skórka pięknie się obierze i zostanie sam słodki miąższ. 

W garnku rozgrzać oliwę i zeszklić na niej pokrojona w piórka cebule oraz czosnek. Dodać pokrojone w plastry marchew i pietruszkę a później zalać bulionem lub wodą z dodatkiem kostki rosołowej. Płyn powinien jedynie lekko zakrywać warzywa. Odczekać, aż całość zmięknie, dołożyć krojone pomidory (niedługo będzie można dodać już te z krzaków w ogrodzie) i wlać przecier. Całość doprawić do smaku: solą pieprzem, chili. Można również lekko dosłodzić, jeśli okaże się, że pomidory były zbyt kwaśne. 

Wszystko razem pogotować jeszcze około 10 minut. Dodać paprykę i wszystko zmiksować na gładki krem. W razie potrzeby rozrzedzić dodatkowo bulionem lub wodą. Można też lekko podprawić niewielką ilością śmietany. Podawać z kleksem gęstej śmietanki na wierzchu.

Ja wykorzystałam dodatkowo kluseczki z ciasta naleśnikowego. Pół szklanki mąki, rozmieszałam z 1 jajkiem oraz wodą i mlekiem. Do gotowego, gęstego ciasta naleśnikowego dodałam posiekany drobno koperek i natkę pietruszki. Usmażyłam kilka naleśników. 

Następnie je ciasno zrolowałam i pokroiłam w cienkie paseczki. 

Naprawdę zacnie się prezentowały. 

Lazurowy szpinak

Szpinak - koszmar z dzieciństwa wielu z nas. Do dziś mam dreszcze na wspomnienie papki, wątpliwego smaku i koloru. O konsystencji nawet nie myślę. Dobrze jednak, że smaki się zmieniają. Na nowo polubiłam szpinak, chociaż teraz podaję go w nieco inny sposób.    

Zakupiłam więc pół kilograma świeżego szpinaku - cała reklamówka. Naiwnie pomyślałam, że wreszcie zrobię swoje ulubione danie z czosnkiem i serem pleśniowym a w dodatku nakarmię całą rodzinę. Zwykle wykorzystywałam mrożone brykiety, czyli szpinak w liściach zwijany w kostki. Prosty w użyciu, na wpół przygotowany. Jednak teraz, kiedy można dostać piękne, zdrowe liście, aż grzech wyciągać mrożonkę.

Niestety choć wyszedł przepyszny - starczyło zaledwie na dwie skromne porcje, Ale za to jaki smak!!

Lazurowy szpinak

Składniki:
* pół kilograma liści świeżego szpinaku,  
* 2 ząbki czosnku,
* pieprz mielony, sól,
* 2 łyżki masła,
* kawałek sera z niebieską pleśnią typu lazur.

Szpinak przebrać, usunąć ogonki i grubsze nerwy liści. Dokładnie umyć i osuszyć - najlepiej odwirować w suszarce do sałaty. 

Liście pokroić na duże kawałki. W garnku rozgrzać masło i wrzucić szpinak, który po chwili straci mocno na objętości. Dodać przeciśnięty przez praskę czosnek, pieprz i bardzo delikatnie osolić, pamiętając o tym, że ser jest również dość słony. Całość chwilę poddusić. Na końcu dodać pokruszony ser, wymieszać i odczekać, aż się rozpuści.  

Pyszna sałatka z soczewicy

Soczewicę odkryłam stosunkowo niedawno i od razu polubiłam. Jest zdrowa, bogata w białko i bardzo sycąca. W dodatku różni się nie tylko kolorami ale też wielkością. I tak, był już pasztet z czerwonej soczewicy, czarna soczewica z jajkiem i zielona soczewica z ryżem, którą na pewno wstawię jak tylko powstaną zdjęcia.

Do sałatki najczęściej wykorzystuję soczewicę zieloną lub brązową. Powinno się ją lekko namoczyć i uważać żeby się nie rozgotowała. Sałatka jest bardzo szybka i prosta w wykonaniu.

Sałatka z brązowej soczewicy

Składniki:

* 2 szklanki ugotowanej brązowej lub zielonej soczewicy,
* 2-3 czerwone cebule,
* 4-5 łyżek octu balsamicznego,
* suszone pomidory w oliwie,
* sól,
* sproszkowana papryczka chili,
* kawałek sera z niebieską pleśnią.

Soczewicę (około 1 szklanki suchego ziarna) ugotować w dużej ilości wody. W zależności od gatunku trwa to koło 20-25 minut. Wodę osolić lekko dopiero pod koniec gotowania. 
Cebulę obrać, przekroić na pół i pokroić w cienkie plasterki. Wrzucić na niewielką ilość rozgrzanego oleju i podsmażyć żeby zmiękła.

Dolać ocet balsamiczny i poddusić przez kilka minut. Pomidory wyjąć z oliwy i pokroić w paski, ser pokruszyć na kawałki. 

Wszystkie składniki połączyć z soczewicą. Doprawić do smaku solą i chili, posypać pokruszonym serem (najlepiej lazurem) i zajadać.